پولیپ رحم تومورهای بسیار شایعی در زنانی است که در دوران یائسگی قرار دارند. اغلب آنها خوش خیم هستند ، اما می توانند باعث ناراحتی و درد شوند. این رشدها از کجا می آیند؟ آیا می توانیم آنها را درمان کنیم؟ چه زمانی باید نگران بود؟ در این مقاله همه چیز را در مورد پولیپ های داخل رحم توضیح می دهیم.
پولیپ رحم چیست؟
پوشش داخلی رحم با پوششی به نام آندومتر پوشیده شده است. در طول چرخه قاعدگی زنان ، به تدریج ضخیم می شود تا بتواند یک تخمک، یعنی تخمک لقاح یافته توسط اسپرم را در خود جای دهد. این تخم مرغ یک لانه کوچک دنج در آندومتر ایجاد می کند ، به تخم مرغ و سپس به جنین و جنین تبدیل می شود. اگر بارداری وجود نداشته باشد ، آندومتر متلاشی می شود و از طریق واژن به شکل از دست دادن خون و لخته های کم و بیش بزرگ تخلیه می شود: این دوره ها هستند. پولیپ رشدی است که در داخل رحم در سطح این پوشش داخلی رحم ایجاد می شود. اندازه آن می تواند متفاوت باشد و از چند میلی متر تا چند سانتی متر متغیر باشد. ممکن است چندین پولیپ =رحم وجود داشته باشد. اینها می توانند در دهانه رحم ، نزدیک لوله های فالوپ یا در قلب رحم قرار گیرند.
علائم پولیپ رحم چیست؟
اغلب پولیپ بدون علامت است. اکثر زنان مبتلا متوجه این موضوع نمی شوند یا پولیپ به طور تصادفی در طی معاینه معمول زنان ، سونوگرافی یا معاینه باروری تشخیص داده می شود. با این حال ، بسته به تعداد پولیپ ها ، اندازه و محل آنها ، می توانند باعث ایجاد موارد زیر شوند:
- متروراژی (یا لکه بینی). این یک خونریزی کوچک است که بین دوره های قاعدگی اتفاق می افتد.
- منوراژی یا قاعدگی خونریزی دهنده ، یعنی دوره های غیر طبیعی سنگین.
- لکوره فراوان یا ترشحات غیر طبیعی واژن.
- در موارد نادر ، ناباروری.
عوامل خطر پولیپ رحم
برخی از عوامل خطر شناسایی شده اند:
- چاقی
- سندرم متابولیک
- فشار خون
- دیابت
- مصرف داروی ضد هورمونی به عنوان بخشی از درمان سرطان سینه (تاموکسیفن)
- هورمون درمانی در هنگام تحریک تخمدان
علت پولیپ رحم چیست؟
پولیپ های رحم به اصطلاح تومورهای وابسته به هورمون هستند که رشد آنها با تولید بیش از حد هورمون های استروژن تحریک می شود. در زنان یائسه ، این افزایش سطح استروژن اغلب ناشی از مصرف هورمون درمانی یائسگی (THM) است. در زنانی که یائسه نیستند ، علل این افزایش استروژن هنوز ناشناخته است. تنها قطعیت این است که چاقی و سندرم متابولیک در این تولید بیش از حد هورمونی و در نتیجه در پیدایش پولیپ نقش دارد.
عوارض پولیپ رحم
بیشتر پولیپ های رحم سرطانی نیستند. اما برخی ممکن است بعداً به سرطان تبدیل شوند. اگر یائسه باشید، احتمال این اتفاق بیشتر است. پولیپ ها همچنین می توانند باعث مشکلات باروری شوند. آنها می توانند از باردار شدن شما جلوگیری کنند یا احتمال سقط جنین را افزایش دهند. آنها می توانند از چسبیدن تخمک بارور شده به رحم جلوگیری کنند یا لوله های فالوپ یا دهانه رحم شما را مسدود کنند. برخی از مطالعات نشان داده اند که برداشتن پولیپ رحم می تواند به باردار شدن زنان کمک کند. اما هیچ مدرک روشنی وجود ندارد که نشان دهد برای همه کار می کند.
روش های تشخیص پولیپ رحم
بهترین متخصص زنان می تواند برای بررسی وجود پولیپ ، داخل رحم شما را بررسی کند. اگر هر کدام را ببیند ، ممکن است بتواند همزمان آنها را حذف کند. قبل از معاینه ، ممکن است نیاز به مصرف آنتی بیوتیک ، مسکن یا دارو برای گشاد کردن دهانه رحم داشته باشید.
آزمایش های لازم برای تشخیص پولیپ رحم
- سونوگرافی ترانس واژینال
- هیستروسونوگرافی یا سونو هیستروگرافی
- هیستروسکوپی
- بیوپسی آندومتر
چه زمانی باید نگران بود؟
اغلب اوقات پولیپ ها خوش خیم هستند اما در صورت داشتن این علائم مهم است که با متخصص زنان ، پزشک عمومی یا ماما مشورت کنید:
- درد شکم
- خونریزی بین پریود
- مشکلات باردار شدن
- قاعدگی بسیار سنگین
به طور کلی ، از آنجایی که پولیپ ها اغلب بدون علامت هستند ، مهم است که توسط متخصص زنان پیگیری شود و معاینات منظم مانند پاپ اسمیر واژینال انجام شود تا بتوان آنها را تشخیص داد و تکامل آنها را دنبال کرد.
راه های درمان پولیپ رحم چیست؟
بسته به اندازه ، محل و خطر عوارض ، درمان های مختلفی ممکن است به شما پیشنهاد شود:
- درمان هورمونی مبتنی بر پروژسترون که به کوچک ترین پولیپ رها اجازه می دهد دوباره جذب شوند.
- پولیپکتومی برای برداشتن پولیپ. این جراحی معمولا با بی حسی موضعی و طی یک مشاوره ساده زنان انجام می شود. در برخی موارد که چندین پولیپ رحم وجود دارد یا بزرگ هستند ، باید این عمل در بیمارستان انجام شود.
- اندومتریکتومی برداشتن تمام مخاط آندومتر با جراحی برای کاهش خطر عود و سرطان آندومتر. این راه حل به طور کلی برای بیماران یائسه یا کسانی که نمی خواهند یا دیگر نمی خواهند بچه دار شوند ارائه می شود.
- هیسترکتومی در این جراحی کل رحم برداشته می شود. این گزینه تنها زمانی انتخاب می شود که بیمار ضایعات دیگری مانند فیبروم رحم ، کیست یا ناهنجاری رحم داشته باشد که از دسترسی جراح به پولیپ جلوگیری می کند.
