پرینورافی یکی از عمل های زیبایی و ترمیمی ناحیه پرینه ، بین واژن و مقعد است که اغلب بعد از زایمان طبیعی یا به دلیل افزایش سن و کاهش قدرت عضلات این ناحیه انجام می شود. بسیاری از بانوان بعد از زایمان یا تجربه گشاد شدن واژن ، احساس کاهش اعتماد به نفس ، ناراحتی در روابط جنسی یا حتی مشکلات جسمی مانند عدم کنترل مناسب عضلات کف لگن را تجربه می کنند. این جراحی می تواند با تقویت عضلات و سفت کردن بافت های این ناحیه ، به بهبود کیفیت زندگی و افزایش رضایت جنسی کمک کند. این عمل معمولا ساده ، سرپایی و با دوره نقاهت کوتاه است. اگر احساس می کنید ناحیه پرینه تان دچار تغییراتی شده که بر کیفیت زندگی یا رابطه زناشویی شما اثر گذاشته ، عمل ترمیم پرینه می تواند یکی از گزینه های درمانی مؤثر و ایمن برایتان باشد. مشورت با پزشک متخصص می تواند در انتخاب آگاهانه کمک بزرگی کند.
عکس واقعی عمل پرینورافی
پرینورافی برای چه افرادی مناسب است ؟
این عمل برای افرادی مناسب است که به دلایل مختلف دچار شل شدگی ، گشادی یا آسیب در ناحیه پرینه (بین واژن و مقعد) شده اند. این شرایط می تواند بر کیفیت زندگی ، اعتماد به نفس ، و روابط زناشویی تأثیر بگذارد. در ادامه به گروههایی اشاره می شود که پرینورافی برای آن ها گزینه ای مناسب محسوب می شود:
- بانوانی که زایمان طبیعی داشته اند به ویژه اگر در حین زایمان دچار پارگی یا کشیدگی عضلات پرینه شده اند.
- خانم هایی که از گشادی واژن شکایت دارند ، گشادی ممکن است باعث کاهش لذت جنسی ، صدای ناخوشایند در حین رابطه یا احساس ناراحتی شود.
- افرادی که کاهش قدرت عضلات کف لگن دارند ممکن است منجر به بی اختیاری ادرار یا افتادگی ارگان های لگنی شود.
- خانم هایی که به دلایل افزایش سن یا یائسگی دچار تغییرات واژینال شده اند از جمله خشکی واژن ، شل شدگی بافت ها و کاهش انعطاف پذیری.
- افرادی که به دلایل ظاهری یا زیبایی تمایل به بهبود شکل پرینه دارند برای بازسازی ظاهر طبیعی و افزایش اعتماد به نفس.
- زنانی که هنگام رابطه جنسی احساس درد یا ناراحتی در ناحیه پرینه دارند که ممکن است ناشی از زخم های ترمیم نشده زایمان یا آسیب های قدیمی باشد.
ماندگاری عمل پرینورافی
ماندگاری عمل پرینه به عوامل مختلفی بستگی دارد و معمولا در صورتی که مراقبت های بعد از عمل به درستی رعایت شود ، نتایج آن می تواند چندین سال پایدار بماند. عواملی مانند سبک زندگی ، تعداد زایمان های آینده ، کیفیت بافت عضلانی ناحیه پرینه و همچنین رعایت توصیه های پزشکی در میزان ماندگاری تأثیرگذار هستند. به طور معمول اگر فرد بعد از انجام پرینورافی زایمان طبیعی نداشته باشد و از انجام فعالیت های شدید در دوران نقاهت خودداری کند ، نتیجه عمل تا سال ها حفظ می شود. رعایت رژیم غذایی مناسب ، جلوگیری از یبوست مزمن و انجام تمرینات تقویت عضلات کف لگن مثل کگل نیز در افزایش دوام نتیجه بسیار مؤثرند. با این حال ، در صورت زایمان مجدد یا افزایش سن ، ممکن است دوباره درجاتی از شل شدگی ایجاد شود که در این موارد می توان عمل را مجدد انجام داد. بهترین متخصص زنان می تواند با بررسی دقیق وضعیت بدنی فرد ، تخمینی واقع بینانه از میزان ماندگاری عمل ارائه دهد.
مدت زمان عمل پرینورافی چقدر است ؟
مدت زمان این جراحی معمولا بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه است. این عمل جزو جراحی های سبک و سرپایی محسوب می شود و بسته به شرایط فرد ، شدت شل شدگی عضلات و نیاز به ترمیم های همزمان مانند لابیاپلاستی ، ممکن است کمی بیشتر طول بکشد. در اغلب موارد ، بیمار در همان روز عمل مرخص می شود و نیازی به بستری طولانی مدت نیست. استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی سبک نیز در تعیین زمان کلی نقش دارد. پزشک پیش از عمل ، زمان تقریبی جراحی را با توجه به شرایط شما مشخص خواهد کرد.
پرینورافی چگونه انجام می شود ؟
عمل ترمیم پرینه یک جراحی ساده و نسبتاً کم تهاجمی است که با هدف ترمیم و تقویت عضلات و بافت های شل شده ناحیه پرینه که بین واژن و مقعد قرار دارد ، انجام می شود. عمل پرینورافی اغلب به صورت سرپایی و با بی حسی موضعی یا در برخی موارد با بیهوشی سبک انجام می شود. در ابتدا ، پزشک با ایجاد برش کوچکی در ناحیه پرینه ، بافت های اضافی و شل شده را برمی دارد. سپس عضلات این ناحیه را به یکدیگر نزدیک کرده و آن ها را با نخ های قابل جذب بخیه می زند تا استحکام و سفتی عضلات بازگردانده شود. اگر نیاز باشد ، پوست ناحیه نیز ترمیم می شود تا ظاهر طبیعی تری ایجاد گردد. در صورتی که بیمار همزمان نیاز به لابیاپلاستی یا سایر اصلاحات زیبایی ناحیه تناسلی داشته باشد ، ممکن است این مراحل نیز در همان جلسه انجام شود. کل فرآیند معمولا بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می کشد و بعد از چند ساعت ، فرد می تواند به خانه بازگردد و دوره نقاهت را در منزل طی کند.
تفاوت پرینورافی و لابیاپلاستی چیست؟
پرینورافی و لابیاپلاستی دو نوع جراحی زیبایی و ترمیمی در ناحیه تناسلی زنان هستند ، اما اهداف و نواحی مورد عمل آن ها متفاوت است. پرینورافی عمدتاً بر روی ناحیه پرینه ، یعنی منطقه بین واژن و مقعد ، متمرکز است و هدف آن ترمیم و سفت کردن عضلات و بافت های شل شده این قسمت است. این عمل معمولا بعد از زایمان یا به دلیل افزایش سن انجام می شود تا عملکرد عضلات کف لگن بهبود یافته و گشادی واژن کاهش یابد.
در مقابل ، لابیاپلاستی به اصلاح شکل و اندازه لابیاهای مینور یعنی لبه های داخلی واژن و گاهی لابیاهای ماژور یعنی لبه های خارجی می پردازد. هدف لابیاپلاستی بیشتر جنبه زیبایی دارد و برای اصلاح ناهنجاری های ظاهری ، عدم تقارن یا بزرگی غیرطبیعی لابیاها انجام می شود که ممکن است باعث ناراحتی یا درد در هنگام پوشیدن لباس یا رابطه جنسی شود. بنابراین ، پرینورافی بیشتر عملکردی و ترمیمی است ، در حالی که لابیاپلاستی عمدتاً زیبایی و ظاهری است. البته در برخی موارد هر دو عمل ممکن است همزمان انجام شود.
مزایای عمل پرینورافی
این عمل مزایای متعددی دارد که می تواند کیفیت زندگی و سلامت جسمی و روانی بانوان را بهبود بخشد. از مهم ترین مزایای این عمل می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- بهبود عملکرد عضلات پرینه : با تقویت و ترمیم عضلات کف لگن ، کنترل بهتری روی ادرار و حرکات روده حاصل می شود و احتمال بی اختیاری کاهش می یابد.
- افزایش رضایت جنسی : با تنگ تر شدن ناحیه پرینه و بهبود ساختار عضلات ، احساس لذت و نزدیکی در رابطه زناشویی افزایش می یابد و درد هنگام رابطه کاهش می یابد.
- بازگشت اعتماد به نفس : ترمیم ناحیه پرینه باعث بهبود ظاهر و احساس بهتر نسبت به بدن می شود که این موضوع به افزایش اعتماد به نفس کمک می کند.
- دوره نقاهت کوتاه : این عمل معمولا سرپایی است و فرد می تواند بعد از چند روز به فعالیت های روزمره بازگردد.
- کاهش مشکلات پس از زایمان : پرینورافی می تواند عوارضی مانند شل شدگی عضلات و پارگی های ناشی از زایمان طبیعی را درمان کند.
- جلوگیری از افتادگی اندامهای لگنی : با تقویت عضلات پرینه ، احتمال بروز مشکلاتی مانند افتادگی رحم یا مثانه کاهش پیدا می کند.
تاثیر پرینورافی در رابطه جنسی
این عمل تأثیر قابل توجهی در بهبود کیفیت رابطه جنسی زنان دارد. یکی از مشکلات شایع بعد از زایمان طبیعی یا به دلیل افزایش سن ، شل شدگی عضلات ناحیه پرینه و گشادی واژن است که می تواند باعث کاهش لذت جنسی ، احساس عدم تماس کافی و حتی درد هنگام نزدیکی شود. عمل پرینورافی با ترمیم و سفت کردن عضلات و بافت های این ناحیه ، به بازگرداندن حالت طبیعی و ارتجاعی واژن کمک می کند. این تغییرات باعث می شوند احساس رضایت و لذت در رابطه جنسی افزایش یابد و کیفیت ارتباط بین زوجین بهبود پیدا کند.
علاوه بر این ، جراحی ترمیم پرینه می تواند درد یا ناراحتی هایی که ناشی از کشیدگی یا آسیب بافت ها بوده اند را کاهش دهد و در نتیجه نزدیکی را برای زنان راحت تر و دلپذیرتر کند. به طور کلی ، این عمل به بازسازی اعتماد به نفس و افزایش حس مثبت نسبت به بدن کمک می کند که خود تأثیر مهمی در سلامت روانی و رابطه جنسی دارد.
بهترین زمان برای انجام پرینورافی
بهترین زمان برای ترمیم ناحیه پرینه زمانی است که بدن فرد به طور کامل بهبود یافته و آماده جراحی باشد. به طور خاص ، اگر پرینورافی بعد از زایمان انجام شود ، توصیه می شود حداقل ۶ تا ۱۲ ماه بعد از زایمان طبیعی صبر کنید تا بافت ها و عضلات پرینه به خوبی ترمیم شوند و وضعیت بدن تثبیت شود. انجام عمل خیلی زود بعد از زایمان ممکن است باعث کاهش اثربخشی جراحی شود یا روند بهبودی را به تأخیر بیندازد.
همچنین ، اگر فرد قصد دارد در آینده زایمان های بیشتری داشته باشد ، بهتر است این جراحی را بعد از آخرین زایمان انجام دهد تا نتیجه عمل پایدارتر و ماندگارتر باشد. برای بانوانی که به دلیل افزایش سن ، شل شدگی یا مشکلات عملکردی به این جراحی نیاز دارند ، هر زمان که شرایط جسمی مناسب باشد و پزشک تأیید کند ، می توان عمل را انجام داد. در نهایت ، مشورت با پزشک متخصص برای تعیین بهترین زمان و آمادگی جسمانی قبل از پرینورافی ضروری است تا نتیجه بهینه و ایمنی کامل حاصل شود.
عوارض احتمالی عمل ترمیم پرینه
عمل پرینورافی مانند هر جراحی دیگری ممکن است با برخی عوارض و خطرات احتمالی همراه باشد ، اگرچه این جراحی معمولا کم خطر و با دوره نقاهت کوتاه است. از جمله عوارض احتمالی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- تورم و کبودی معمولا در ناحیه جراحی دیده می شود و طی چند روز تا چند هفته کاهش می یابد.
- درد و ناراحتی ممکن است در دوران نقاهت وجود داشته باشد که با داروهای مسکن قابل کنترل است.
- اگر بهداشت رعایت نشود یا سیستم ایمنی ضعیف باشد ، احتمال بروز عفونت وجود دارد که نیازمند درمان با آنتی بیوتیک است.
- خونریزی یا تجمع مایع (هماتوم یا سروما) ممکن است در محل جراحی رخ دهد که گاهی نیاز به تخلیه دارد.
- در موارد نادر ممکن است بخیه ها باز شده و نیاز به ترمیم مجدد باشد.
- احساس سفتی یا خشکی در ناحیه جراحی که معمولا با گذشت زمان و انجام تمرینات مناسب کاهش پیدا می کند.
- تغییرات در حس ناحیه پرینه ممکن است موقتی یا در موارد نادر دائمی باشد.
- نتیجه نامطلوب ظاهری یا عملکردی که ممکن است نیاز به جراحی ترمیمی داشته باشد.
برای کاهش خطر عوارض پرینورافی ، رعایت دقیق دستورات پزشکی پیش و بعد از عمل ، انتخاب جراح ماهر و پیگیری منظم توصیه می شود. در صورت مشاهده هر علامت غیرطبیعی ، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.
