۹۰% زگیل های تناسلی ناشی از پاپیلوماویروس انسانی HPV نوع ۶ یا ۱۱ هستند. HPV نوع ۶ یا ۱۱ ، معمولا پیش از شناسایی زگیل تناسلی یا در زمان آن یافت می شوند. پاپیلوماویروس انسانی نوع ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳ و ۳۵ نیز گاهی در زگیل های تناسلی دیده می شوند و می توانند با نئوپلازی درون اپی تلیالی با درجه بالا مرتبط باشند ، خصوصا در افرادی که درگیر عفونت HIV هستند. علاوه بر زگیل های نواحی تناسلی ، پاپیلوماویروس انسانی نوع ۶ و ۱۱ با زگیل های ملتحمه ، بینی ، دهان و حلق نیز مرتبط هستند. در این مقاله به بررسی روش های درمان زگیل تناسلی خواهیم پرداخت.
روش های تشخیص برای درمان زگیل تناسلی
تشخیص زگیل تناسلی معمولا به صورت بالینی و از طریق معاینه چشمی صورت می گیرد. این عارضه می تواند به کمک نمونه برداری تایید شود و در صورتی انجام می شود که:
- تشخیص ، قطعی نیست
- زخم ها به درمان های استاندارد پاسخ نمی دهند
- بیماری طی درمان ، بدتر می شود
- زخم ، غیر معمولی است
- سیستم ایمنی فرد ضعیف است
- زگیل ها رنگی ، سفت ، ثابت یا ریش ریش هستند یا خونریزی می کنند.
این زائده های پوستی در ناحیه تناسلی معمولا بی علامت هستند اما بر اساس اندازه و محل ، ممکن است دردناک یا خارشی باشند. استفاده از تست DNA پاپیلوماویروس انسانی برای تشخیص و درمان زگیل تناسلی ، توصیه نمی شود زیرا نتایج تست ، مدیریت بالینی عارضه را تغییر نمی دهد. تاکنون از استیک اسید %۳-۵ ، که باعث تغییر رنگ پوست به سفید می شود برای شناسایی مخاط تناسلی درگیر عفونت HPV استفاده شده است. اگرچه استفاده از استیک اسید ، یک تست مخصوص عفونت HPV نیست. بنابراین استفاده روزمره از این روش برای شناسایی تغییرات مخاطی منتسب به عفونت پاپیلوماویروس انسانی توصیه نمی شود.
درمان قطعی زگیل تناسلی
دلیل اصلی درمان زگیل تناسلی ، بهبود علائم و در نهایت از بین بردن زگیل ها است. در صورت عدم درمان ، زگیل های تناسلی نمایان می توانند خود به خود از بین بروند ، بدون تغییر باقی بمانند یا افزایش اندازه یا تعداد دهند. درمان های موجود برای زگیل تناسلی ، احتمالا عفونت HPV را کاهش می دهند اما لزوما آن را ریشه کن نمی کنند. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد وجود این عارضه یا درمان آن ، با ابتلا به سرطان گردن رحم مرتبط است. درمان HPV باید بر اساس اولویت بیمار ، منابع موجود و تجربه درمانگر تنظیم شود. هیچ شواهدی وجود ندارد که یک درمان نسبت به درمان دیگر اولویت دارد و هیچ درمان به خصوص و ایده آلی برای تمام بیماران یا زگیل ها وجود ندارد.
به خاطر عدم اطمینان در مورد تاثیر درمان بر روی انتقال پاپیلوماویروس انسانی در آینده و احتمال درمان خود به خودی ، یک روش جایگزین و قابل قبول برای برخی افراد ، به تعویق انداختن درمان و انتظار برای درمان خود به خودی است. فاکتورهای موثر در انتخاب درمان ، شامل اندازه ، تعداد ، محل و مورفولوژی زگیل ها، اولویت بیمار ، هزینه درمان زگیل تناسلی ، راحتی ، اثرات جانبی و تجربه درمانگر است. به طور کلی زگیل هایی که روی سطوح مرطوب یا بین چین های پوستی قرار دارند ، نسبت به درمان موضعی بهترین پاسخ را نشان می دهند. در صورتی که پس از یک دوره کامل درمانی ، بهبود قابل ملاحظه ای در فرد دیده نشد یا اگر اثرات جانبی آن شدید بود ، لازم است ماهیت درمان تغییر پیدا کند. اغلب زگیل های تناسلی طی ۳ ماه درمان ، واکنش نشان می دهند. واکنش به درمان و هرگونه اثر جانبی باید در طول دوره درمانی مورد ارزیابی قرار گیرد.
روش های درمانی به روش های انجام شده توسط بیمار و روش های انجام شده توسط درمانگر طبقه بندی می شود. برخی بیماران ، روش های انجام شده توسط بیمار را ترجیح می دهند ؛ زیرا می تواند در حریم خصوصی خانه فرد انجام شود. برای اطمینان از تاثیر این روش ها ، لازم است بیمار از روش درمانی پیروی کند و قادر باشد تمام زگیل های تناسلی را شناسایی کرده و به آن ها دسترسی داشته باشد. در این روش نیازی به قرار ملاقات های بعدی نیست. اگرچه شرکت در این جلسات پس از چند هفته درمان ، درمانگر را قادر می سازد هرگونه سوال بیمار را در مورد استفاده از دارو و عوارض جانبی آن پاسخ دهد. این جلسات ، ارزیابی واکنش بیمار به دارو را نیز تسهیل می کند.
روش های درمانی پیشنهادی برای زگیل های تناسلی خارجی
روش های به کار رفته توسط بیمار:
- پودوفیلوکس محلول یا ژل ۰.۵%
- ایمیکیمود کرم ۵%
- سینکاتچینز پماد ۱۵%
روش های به کار رفته توسط درمانگر:
- کرایوتراپی با نیتروژن مایع یا کرایوپروب. استفاده مکرر هر ۱-۲ هفته.
- پودوفیلین رزین %۱۰-۲۰ در ترکیب با بنزویین
- تری کلرواستیک اسید یا بای کلرواستیک اسید %۸۰-۹۰
- جراحی و خارج کردن زگیل به کمک برش مماسی قیچی، برش مماسی تیغ، کورتاژ یا الکتروجراحی.
بهترین پماد برای درمان زگیل تناسلی
پودوفیلوکس
پودوفیلوکس یک داروی ضد میتوز است که زگیل های را نابود می کند ، نسبتا گران است ، استفاده از آن آسان است و داروی بی خطری است. محلول پودوفیلوکس باید با یک گوش پاک کن و ژل پودوفیلوکس باید با انگشت دو بار در روز به مدت ۳ روز در محل زگیل ها استعمال شود و پس از آن به مدت ۴ روز هیچ درمانی انجام نشود. در صورت نیاز ، این چرخه می تواند حداکثر تا ۴ بار تکرار شود. کل مساحت ناحیه درمانی زگیل ، نباید بیش از ۱۰ باشد و حجم کل پودوفیلوکس باید حداکثر mL 0.5 باشد. در صورت امکان ، کادر درمانی باید درمان را برای بار اول انجام دهد تا تکنیک صحیح را آموزش داده و تعیین کند کدام زگیل ها باید درمان شوند. ممکن است درد خفیف تا متوسط یا حساسیت موضعی پس از درمان ایجاد شود.
ایمیکیمود
ایمیکیمود ، یک افزایش دهنده ایمنی است که تولید اینترفرون و دیگر سایتوکین ها را تحریک می کند. کرم ایمیکیمود برای درمان زگیل تناسلی باید یک بار در روز و در زمان خواب ، سه بار در هفته به مدت حداکثر ۱۶ هفته به کار رود. ناحیه درمانی ۶-۱۰ ساعت پس از استعمال باید با آب و صابون شسته شود. واکنش های التهابی موضعی شامل قرمزی ، حساسیت ، سفتی و ریش ریش شدن ، از عوارض شایع استفاده از ایمیکیمود هستند. ممکن است ایمیکیمود ، باعث تضعیف کاندوم ها و پرده های مهبلی شود. تاکنون تایید نشده است که استفاده از ایمیکیمود در طول دوران بارداری بی خطر است.
پماد سینکاتچینز
پماد سینکاتچینز ، عصاره یک چای سبز باید ۳ بار در روز با استفاده از انگشت استعمال شود تا از پوشش کامل زگیل با یک لایه نازک از پماد تا زمان برطرف شدن کامل زگیل اطمینان حاصل شود. استفاده از این محصول نباید بیش از ۱۶ هفته ادامه پیدا کند. این دارو نباید پس از مصرف شسته شود. در زمانی که پماد بر روی پوست قرار دارد ، باید از تماس جنسی پرهیز شود. شایع ترین اثر جانبی این دارو، قرمزی پوست ، خارش یا سوزش ، درد ، ریش ریش شدن ، ورم ، سفتی و ایجاد دانه های پوستی است. هیچ داده بالینی در مورد اثربخشی یا ایمنی سینکاتچینز در مقایسه با سایر روش های درمانی زگیل های مقعدی-تناسلی وجود ندارد. این دارو برای افراد مبتلا به HIV افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف یا افراد دارای تبخال تناسلی توصیه نمی شود ؛ زیرا ایمنی و اثربخشی برای درمان زگیل تناسلی تایید نشده است. ایمنی سینکاتچینز در دوران بارداری نیز ناشناخته باقی مانده است.
سریع ترین روش درمان زگیل تناسلی
زگیل تناسلی یکی از بیماری های شایع عفونی است که توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. این عارضه ممکن است به صورت زائده های کوچک یا بزرگ در ناحیه تناسلی ظاهر شود و اغلب افراد به دنبال راهی سریع برای درمان آن هستند. یکی از روش های رایج برای درمان زگیل تناسلی ، کرایوتراپی یا منجمد کردن زگیل با استفاده از نیتروژن مایع است. این روش باعث تخریب بافت زگیل شده و معمولا در چند جلسه کوتاه انجام می شود اما ممکن است با کمی درد و تحریک همراه باشد. لیزر نیز یکی از گزینه های موثر برای درمان HPV است که با تاباندن نور متمرکز زگیل ها را می سوزاند. این روش به دلیل دقت بالا و کمترین آسیب به بافت های اطراف ، مناسب زگیل های مقاوم یا متعدد است. البته هزینه این روش نسبت به برخی از درمان های دیگر بیشتر است. روش دیگری که اغلب مورد استفاده قرار می گیرد ، الکتروکوتری یا سوزاندن زگیل با جریان الکتریکی است. این روش سریع و مناسب زگیل های قابل مشاهده است ، اما ممکن است نیاز به بی حسی موضعی داشته باشد و در مواردی اسکار به جا بگذارد.
برای درمان های خانگی تر ، داروهای موضعی مانند پودوفیلین یا پودوفیلوکس برای تخریب بافت زگیل و ایمی کیمود برای تقویت سیستم ایمنی و کمک به مبارزه بدن با ویروس تجویز می شوند. این داروها بیشتر برای زگیل های کوچک مناسب هستند و نیاز به زمان بیشتری برای اثربخشی دارند. در موارد شدیدتر یا برای زگیل های بزرگ تر ، جراحی به عنوان گزینه ای سریع برای حذف مستقیم زگیل ها در نظر گرفته می شود ، اما زخم های ناشی از جراحی به زمان بیشتری برای بهبودی نیاز دارند. نکته مهم این است که قبل از شروع هر نوع درمان ، مشاوره با پزشک متخصص ضروری است. همچنین هرچند برخی زگیل ها ممکن است خود به خود از بین بروند ، درمان به موقع از گسترش ویروس و ایجاد زگیل های جدید جلوگیری می کند. علاوه بر این برای پیشگیری از بازگشت زگیل ها یا ابتلای مجدد ، استفاده از واکسن HPV مانند گارداسیل توصیه می شود. توجه به بهداشت شخصی و مراقبت های پیشگیرانه نیز نقش موثری در کنترل و درمان این بیماری دارد.
علائم خوب شدن زگیل تناسلی
علائم بهبود زگیل تناسلی به تدریج ظاهر می شوند و بسته به روش درمانی و پاسخ بدن بیمار متفاوت هستند. با این حال نشانه های عمومی خوب شدن زگیل تناسلی عبارتند از:
- کوچک شدن زگیل ها : زگیل ها به تدریج کوچک تر شده و ارتفاع و قطر آن ها کاهش می یابد. در مواردی ، زگیل ممکن است ابتدا نرم تر شود و سپس به تدریج از بین برود.
- کاهش تعداد زگیل ها : اگر زگیل ها به صورت چندتایی بوده اند ، ممکن است ابتدا تعداد آن ها کمتر شود یا زگیل های کوچک تر سریع تر از بین بروند.
- عدم وجود علائم التهابی : علائمی مانند قرمزی ، تورم یا سوزش در ناحیه زگیل ها کاهش می یابد و پوست اطراف ناحیه نیز آرام تر و طبیعی تر به نظر می رسد.
- جایگزینی زگیل با بافت سالم : پس از بهبود ، محل زگیل با بافت سالم و بدون زائده پر می شود. ممکن است در ابتدا محل زگیل کمی تغییر رنگ داشته باشد ، اما به مرور زمان به رنگ طبیعی پوست باز می گردد.
- کاهش یا از بین رفتن خارش و درد : در صورتی که زگیل ها همراه با خارش یا درد بوده باشند ، این علائم کاهش می یابد یا کاملا از بین می رود.
عدم بازگشت زگیل ها در ناحیه درمان شده : اگر درمان به طور کامل انجام شود و سیستم ایمنی بدن بتواند ویروس را کنترل کند ، زگیل های قبلی باز نمی گردند و ناحیه درمان شده سالم باقی می ماند.
نکات تکمیلی
- حتی اگر زگیل ها بهبود یافته و از بین رفته باشند ، ویروس HPV ممکن است همچنان در بدن باقی بماند.
- برای جلوگیری از بازگشت یا انتقال ویروس ، رعایت نکات بهداشتی و استفاده از واکسن HPV توصیه می شود.
- در صورت مشاهده علائم جدید یا بازگشت زگیل ها ، بهتر است سریعاً با پزشک خود مشورت کنید.
- اگر نشانه های درمان زگیل تناسلی مشاهده نمی شود یا علائم جدیدی مانند درد شدید یا خونریزی بروز کرد ، احتمالاً نیاز به تغییر روش درمانی یا بررسی دقیق تر توسط پزشک وجود دارد.
